avenge
فعل — انتقام گرفتن
بر اساس عدالت یا مقابله به مثل، به جای کسی که آسیب دیده یا حقش ضایع شده، انتقام گرفتن.
To inflict harm or punishment on behalf of someone who has been wronged or harmed.
«او قسم خورد که انتقام مرگ برادرش را بگیرد.»
“He vowed to avenge his brother's death.”
«قهرمان با شکست دادن ستمگر، انتقام اهالی را گرفت.»
“The hero avenged the villagers by defeating the tyrant.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی و عاطفی. در بسیاری موارد با avenge به جای هم به کار میروند اما avenge بیشتر به رفتار به نمایندگی از دیگران اشاره دارد، در حالی که revenge شخصیتر است.
Formal and emotional. Used interchangeably with 'avenge' especially in literary contexts; however, 'avenge' often implies acting on behalf of another person, while 'revenge' is more personal.
رسمی یا حقوقی. وقتی معنی پاسخ به ضرر را بدهد گاهی جایگزین است، به ویژه با تأکید بر عدالت یا دفاع.
Formal or legal. Can be used interchangeably when meaning to respond to harm, often with a focus on justice or defense rather than personal vengeance.