avariciousness
اسم — طمعکاری
کیفیت یا حالت حرص و آز بیش از حد برای ثروت یا منفعت مادی؛ طمع.
The quality or state of being excessively greedy for wealth or material gain; avarice.
«طمعکاری او را به جمعآوری مبالغ هنگفتی پول سوق داد.»
“Her avariciousness drove her to accumulate vast sums of money.”
«آزمندی پادشاه پیر افسانهای بود.»
“The old king's avariciousness was legendary.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اصطلاحی کلی برای یک میل شدید و خودخواهانه به چیزی، به ویژه ثروت، قدرت یا غذا. کاملاً با «avariciousness» قابل تعویض است اما رایجتر و کمتر رسمی است. «طمع او حد و مرزی نمیشناخت.»
Common. A general term for an intense and selfish desire for something, especially wealth, power, or food. Fully interchangeable with 'avariciousness' but more common and less formal. 'His greed knew no bounds.'
رسمی/ادبی. بر میل شدید به داشتن چیزی که متعلق به دیگری است تأکید دارد. اگرچه با طمع مرتبط است، اما به طور خاص حسادت را برجسته میکند. «او به خاطر حسرتطلبیاش به زمین همسایهاش معروف بود.»
Formal/Literary. Emphasizes a strong desire to possess something belonging to another. While related to greed, it specifically highlights envy. 'He was known for his covetousness of his neighbor's land.'
رسمی/ادبی. مترادف قوی برای «avariciousness»، به ویژه به میل نامعقول برای ثروت اشاره دارد. در گفتار روزمره کمتر رایج است. «حرص و آز او را به اعمال غیراخلاقی کشاند.»
Formal/Literary. Strong synonym for 'avariciousness', specifically referring to an inordinate desire for wealth. Less common in everyday speech. 'His cupidity led him to unethical practices.'