backfire
back·fire/ˈbækˌfaɪər/
1verb (فعل)commonpast (گذشته): backfiredpast participle (مفعولی): backfired-ing (حال): backfiring3rd (سوم): backfires
فعل — نتیجه معکوس دادن
نتیجه معکوس دادنبرعکس عمل کردن
داشتن نتیجه عکس یا ناخواسته؛ به طوری که به خود آسیب برساند.
To have an opposite or unwanted effect; to fail in a way that causes harm to oneself.
«طرح نتیجه معکوس داد و مشکلات بیشتری ایجاد کرد.»
“The plan backfired and caused more problems.”
«انتقاد او برعکس به خودش برگشت.»
“His criticism backfired on him.”
تفاوت با واژههای مشابه
misfire— ناموفق بودن
رایج. بر شکست تاکید دارد، اغلب مکانیکی یا لفظی.
Common. Emphasizes failure, often mechanical or literal.
2noun (اسم)common
اسم — نتیجه معکوس
نتیجه معکوسشکست غیرمنتظره
شکست یا مشکل غیرمنتظره که به دلیل اثر عکس یک برنامه یا اقدام به وجود میآید.
An unexpected failure or problem caused by a plan or action having the opposite effect.
«کمپین برای سیاستمدار نتیجه معکوس داشت.»
“The campaign was a backfire for the politician.”
«آن تصمیم نتیجه معکوس داشت.»
“That decision turned out to be a backfire.”