bankrupt
صفت — ورشکسته
ناتوان در پرداخت قرضها و رسماً اعلام ورشکسته شدن.
Unable to pay debts and declared legally insolvent.
«شرکت سال گذشته ورشکسته شد.»
“The company went bankrupt last year.”
«پس از از دست دادن تمام داراییهایش، ورشکسته اعلام شد.»
“He was declared bankrupt after losing all his assets.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در زمینههای مالی و حقوقی برای بیان عدم توانایی در پرداخت بدهیها جایگزین bankrupt میشود.
Formal. Interchangeable with 'bankrupt' in legal and financial contexts describing inability to repay debts.
متضادها
فعل — ورشکست کردن
باعث شدن که شخص یا شرکت نتواند بدهیهای خود را پرداخت کند و رسماً ورشکسته شود.
To cause someone or a company to become unable to pay their debts; to declare legally insolvent.
«سرمایهگذاریهای بد، کسبوکار کوچک را ورشکسته کرد.»
“The bad investments bankrupted the small business.”
«پس از چندین پرونده حقوقی، ورشکسته شد.»
“He was bankrupted after multiple lawsuits.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. وقتی به نابودی مالی اشاره دارد جایگزین bankrupt میشود، اما گستردهتر و غیررسمیتر است.
Informal. Can replace 'bankrupt' when talking about financial destruction but is broader and less formal.