beaker
beak·er/ˈbiː.kɚ/
noun (اسم)technicalplural (جمع): beakers
اسم — مشاهدهگر آزمایشگاهی
مشاهدهگر آزمایشگاهیبشر
ظرف استوانهای که عمدتاً در آزمایشگاهها برای مخلوطکردن و اندازهگیری مایعات استفاده میشود.
A cylindrical container used chiefly in laboratories for mixing and measuring liquids.
«محلول را در بشر بریزید.»
“Pour the solution into the beaker.”
«بشر از شیشه مقاوم به حرارت ساخته شده است.»
“The beaker is made of heat-resistant glass.”