verb (فعل)commonpast (گذشته): beepedpast participle (مفعولی): beeped-ing (حال): beeping3rd (سوم): beeps
فعل — بوق زدن
بوق زدنبیپ کردن
صدای کوتاه و زیر مانند بوق ماشین یا سیگنال الکترونیکی ایجاد کردن.
Made a short, high-pitched sound like a car horn or electronic signal.
«ماشین برای هشدار به عابر بوق زد.»
“The car beeped to warn the pedestrian.”
«مایکروویو وقتی تمام شد بیپ زد.»
“The microwave beeped when finished.”
تفاوت با واژههای مشابه
honked— بوق زدن
رایج. معمولاً برای بوقهای بلندتر خودروها است.
Common. Usually for louder vehicle horns, less similar but close.