verb (فعل)formalpast (گذشته): befellpast participle (مفعولی): befallen-ing (حال): befalling3rd (سوم): befalls
فعل — اتفاق افتادن
اتفاق افتادنرخ دادن
رخداد یک رویداد بد یا ناگوار برای کسی.
The act of something bad or unfortunate happening to someone.
«تراژدی بزرگی برای کشور اتفاق میافتد.»
“A great tragedy is befalling the nation.”
«بدبختی پس از حادثه برای او پیش آمد.»
“Misfortune befell him after the accident.”
تفاوت با واژههای مشابه
happening— رخ دادن
متداول. برای رویدادهای خنثی کاربرد دارد و با befall قابل تعویض نیست در موارد بد.
Common. A neutral term for events occurring, interchangeable except when referring to specifically unfortunate events.