belling

bel·ling/ˈbɛlɪŋ/
bella hollow instrument that rings-ingpresent participle or gerund form
noun (اسم)formal

اسم — زنگ زدن

زنگ زدنصدای زنگ

عمل یا صدای زنگ زدن یک زنگ.

The act or sound of ringing a bell.

«زنگ کلیسا مردم روستا را به مراسم دعوت کرد.»

The belling of the church called the villagers to service.

«صدای زنگ را از برج دور شنیدیم.»

We heard the belling from the distant tower.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000