bellicose
صفت — جنگطلب
نشان دادن تمایل به جنگیدن؛ خصمانه و پرخاشگر.
Demonstrating a willingness to fight; hostile and aggressive.
«آن ملت یک سیاست خارجی جنگطلبانه در پیش گرفت.»
“The nation adopted a bellicose foreign policy.”
«رفتار ستیزهجویانه او باعث شد که در بین همکارانش محبوب نباشد.»
“His bellicose attitude made him unpopular among his colleagues.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. اغلب قابل تعویض است، اما bellicose معمولاً به آمادگی برای جنگ یا نبرد در مقیاس بزرگتر اشاره دارد، در حالی که aggressive میتواند به رفتار فردی در زمینههای مختلف اطلاق شود. His aggressive stance worried everyone.
Common. Often interchangeable, but 'bellicose' typically refers to a readiness for war or fighting on a larger scale, while 'aggressive' can be applied to individual behavior in various contexts. 'His aggressive stance worried everyone.'
متداول. برای توصیف یک شخص، ملت یا سیاستی که طرفدار جنگ یا نبرد است، کاملاً قابل تعویض است. The warlike nation prepared for battle.
Common. Fully interchangeable when describing a person, nation, or policy that favors war or fighting. 'The warlike nation prepared for battle.'
رسمی/ادبی. شبیه bellicose، اغلب به تمایل طبیعی برای مبارزه یا بحث اشاره دارد. بیشتر به خلق و خوی یک شخص مربوط میشود. His pugnacious personality often led to arguments.
Formal/Literary. Similar to bellicose, often implies a natural inclination to fight or argue. More specific to a person's disposition. 'His pugnacious personality often led to arguments.'