bellows
bel·lows/ˈbɛloʊz/
noun (اسم)formalplural (جمع): bellows
اسم — پُفدهنده
پُفدهندهدمنده آتش
ابزاری که جریان هوای شدید تولید میکند و معمولاً برای شعلهور کردن آتش استفاده میشود.
A device that produces a strong blast of air, often used to stoke fires.
«آهنگر از پوفدهنده برای افزایش حرارت آتش استفاده کرد.»
“The blacksmith used bellows to increase the fire's heat.”
«پوفدهنده برای کارهای سنتی آهنگری ضروری است.»
“Bellows are essential for traditional forge work.”