verb (فعل)archaicpast (گذشته): betimedpast participle (مفعولی): betimed-ing (حال): betiming3rd (سوم): betimes
فعل — به موقع انجام دادن
به موقع انجام دادنزمانبندی کردن
کاری را در زمان مناسب انجام دادن
to do something at the right or appropriate time
«آنها رسیدن خود را به موقع تنظیم کردند.»
“They betimed their arrival perfectly.”
«باید زمان حرکتمان را برای اجتناب از ترافیک تنظیم کنیم.»
“We must betime our departure to avoid traffic.”
تفاوت با واژههای مشابه
timing— زمانبندی
رسمی. به عمل انتخاب یا کنترل زمان اشاره دارد. betime قدیمی و کمتر استفاده میشود.
Formal. Refers to the act of choosing or controlling when something happens. 'Betime' is archaic and less used.