اسم — بمبافکن
هواپیمایی که برای پرتاب بمب طراحی شده است.
An aircraft designed to drop bombs.
«بمبافکن بر فراز خاک دشمن پرواز کرد.»
“The bomber flew high over enemy territory.”
«بمبافکنهای مدرن میتوانند محموله بزرگی از سلاح حمل کنند.»
“Modern bombers can carry a large payload of weapons.”
اسم — بمبگذار
فردی که بمب کار میگذارد یا منفجر میکند.
A person who plants or detonates a bomb.
«پلیس در جستجوی بمبگذار مسئول حمله است.»
“Police are searching for the bomber responsible for the attack.”
«بمبگذار دستگاه را از راه دور منفجر کرد.»
“The bomber detonated the device remotely.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. کسی که از خشونت، به ویژه بمبگذاری، برای اهداف سیاسی استفاده میکند. 'تروریست' شامل انگیزه و اقدامات گستردهتر است، در حالی که 'بمبگذار' خاص عمل بمبگذاری است.
Common. Someone who uses violence, especially bombing, for political aims. 'Terrorist' implies motive and broader actions, while 'bomber' is specific to the act of bombing.