bonair
bo·nair/bɔːnˈɛər/
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): bonairersuperlative (عالی): bonairest
صفت — شاداب
شادابباوقارباحال
دارای ظاهر و رفتاری جذاب، مطمئن و شیک.
Charming, confident, and stylish in manner.
«او در مهمانی ظاهری خوشمشرب داشت.»
“He had a bonair attitude at the party.”
«سبک باوقار او همه را تحت تأثیر قرار داد.»
“Her bonair style impressed everyone.”
تفاوت با واژههای مشابه
debonair— باوقار
رسمی. معنی مشابه و معمولاً برای مردان جذاب بهکار میرود.
Formal. Similar meaning, often used to describe charming men.