boring person
اسم — شخص خسته‌کننده
شخصی که خسته‌کننده و بی‌روح است و باعث می‌شود دیگران احساس خستگی یا بی‌علاقگی کنند.
A person who is uninteresting and dull, making others feel weary or uninterested.
«او آدم بسیار خسته‌کننده‌ای است؛ داستان‌هایش همیشه مرا به خواب می‌برد.»
“He is such a boring person; his stories always put me to sleep.”
«سعی کردم از او دوری کنم زیرا او آدم بسیار خسته‌کننده‌ای بود.»
“I tried to avoid her because she was such a boring person.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
تاحدودی قدیمی/ادبی. بر کمبود هوش یا کندذهنی تأکید دارد که منجر به بی‌علاقگی می‌شود. «او خیلی کسل‌کننده است، هرگز جوک‌ها را نمی‌فهمد» درست است، اما «آن سخنران کسل‌کننده بود» ممکن است کمی قدیمی به نظر برسد.
Somewhat dated/literary. Emphasizes a lack of intelligence or quickness of mind, leading to being uninteresting. 'He's such a dullard, he never understands jokes' works, but 'That speaker was a dullard' might sound slightly old-fashioned.
استعاری. به کسی اشاره دارد که با صدای یکنواخت صحبت می‌کند یا کارهای تکراری و بی‌الهام انجام می‌دهد. «او درباره سرگرمی‌هایش یکنواخت حرف می‌زند» درست است، اما به عنوان یک اسم، مترادف مستقیم رایجی برای «شخص خسته‌کننده» نیست.
Figurative. Suggests someone who speaks in a monotonous voice or performs repetitive, uninspiring work. 'He drones on about his hobbies' works, but it's not a common direct synonym for a 'boring person' as a noun.