اسم — وامگیرنده
فرد یا نهادی که چیزی مثل پول را به طور موقت میگیرد و باید بازگرداند.
A person or entity that receives something (usually money) temporarily with an obligation to return it.
«وامگیرنده باید وام را ظرف پنج سال بازپرداخت کند.»
“The borrower must repay the loan within five years.”
«بانکها سابقه اعتباری وامگیرندگان را با دقت بررسی میکنند.»
“Banks carefully check the credit history of borrowers.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در زمینه مالی برای فردی که بدهکار است جایگزین borrower میشود. borrower تاکید روی عمل قرض گرفتن دارد و debtor روی تعهد بازپرداخت.
Formal. Interchangeable with 'borrower' in financial contexts when referring to someone who owes money. 'Borrower' emphasizes the act of borrowing, 'debtor' emphasizes the obligation to pay back.
رسمی. به طور کلی کسی که چیزی دریافت میکند، اما لزوما قرض نمیگیرد. در بیشتر موارد جایگزین نیست.
Formal. General term for someone who receives something, not necessarily temporarily or as a loan. Not interchangeable in most cases.