buckle
اسم — قفل کمربند
وسیلهای برای بستن که معمولا روی کمربند یا بندها قرار میگیرد.
A fastening device typically used on belts or straps.
«سگک کمربند شکست.»
“The belt buckle broke.”
«او سگک را محکم بست.»
“She fastened the buckle tightly.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معنای مشابه دارد ولی clasp انواع مختلف گیرهها را شامل میشود، برای کمربند buckle بهتر است.
Common. Similar meaning but clasp can refer to various fastening types; for buckles specific to belts, buckle is preferred.
فعل — سگک زدن
با سگک بستن یا زیر فشار خم شدن یا فرو ریختن.
To fasten or secure with a buckle; or to bend or collapse under pressure.
«او کمربندش را بست.»
“He buckled his seatbelt.”
«پل زیر بار سنگین خم شد.»
“The bridge buckled under the heavy load.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به معنی بستن است و در مورد کمربند و بندها با buckle قابل جایگزینی است.
Common. Means to close or secure, interchangeable with buckle when referring to belts or straps.
رایج. وقتی به خم شدن یا فرو ریختن اشاره دارد، در زمینههای ساختاری جایگزین buckle میشود.
Common. When referring to bending or giving way, interchangeable with buckle in structural contexts.