collapse
col·lapse/kəˈlæps/
1verb (فعل)commonpast (گذشته): collapsedpast participle (مفعولی): collapsed-ing (حال): collapsing3rd (سوم): collapses
فعل — سقوط کردن
سقوط کردنفرو ریختن
ناگهان افتادن یا فرو ریختن.
To fall down or cave in suddenly.
«ساختمان پس از زلزله فرو ریخت.»
“The building collapsed after the earthquake.”
«او از خستگی بیهوش شد.»
“He collapsed from exhaustion.”
متضادها
2noun (اسم)common
اسم — فروپاشی
فروپاشیسقوط
شکست یا فروپاشی ناگهانی، معمولاً ساختاری یا فیزیکی.
A sudden failure or breakdown, often structural or physical.
«فروپاشی پل باعث ترافیک شد.»
“The collapse of the bridge caused a traffic jam.”
«ورشکستگی شرکت همه را شگفتزده کرد.»
“The company’s collapse surprised everyone.”
تفاوت با واژههای مشابه
breakdown— خرابی
رایج. معنای کلی برای خرابی، شبیه collapse به عنوان اسم.
Common. General term for failure, similar to collapse as a noun.