collaborator
اسم — همکار
فردی که با دیگران همکاری میکند، بهویژه روی یک پروژه یا کار مشخص.
A person who works jointly with others, especially on a project or task.
«او به عنوان همکار در پروژه تحقیقاتی شناخته شد.»
“She was recognized as a collaborator on the research project.”
«همکاران به صورت نزدیک با هم کار کردند تا گزارش را تمام کنند.»
“The collaborators worked closely to finish the report.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در بسیاری از بافتهای کاری میتواند جایگزین collaborator شود اما partner معمولاً رابطه برابر یا رسمیتری مثل شریک تجاری دارد.
Common. Can replace collaborator in many work-related contexts, but partner often implies a more equal or formal relationship, e.g. business partner vs. collaborator on a paper.
رسمی. در محیطهای حرفهای کاربرد دارد؛ معنایی شبیه collaborator دارد اما گاهی نشاندهنده رتبه پایینتر یا دخالت کمتر است.
Formal. Used in professional or business settings; similar to collaborator but sometimes denotes a lower rank or less direct involvement.
متضادها
اسم — همدست دشمن
فردی که به صورت خیانتآمیز با نیروی دشمن اشغالگر همکاری میکند.
A person who cooperates traitorously with an enemy occupying force.
«در دوران جنگ، همکاران دشمن به شدت مجازات شدند.»
“During the war, collaborators were punished severely.”
«همکار دشمن اطلاعات محرمانه را به دشمن منتقل کرد.»
“The collaborator leaked secret information to the enemy.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی و قوی. به معنای خیانت به اعتماد یا کشور است؛ نسبت به collaborator جدیتر است و معمولاً در سیاست یا جنگ استفاده میشود.
Formal/strong. Implies betrayal of trust or country; more serious than collaborator, often used in political or wartime contexts.
تاریخی/سیاسی. به طور خاص به خیانتکاران دشمن، بهویژه در جنگ جهانی دوم، اشاره دارد.
Historical/political. Specifically refers to traitorous collaborators with enemy forces, especially in WWII contexts.