opponent
اسم — حریف
فردی که در مسابقه یا بحث مقابل دیگری قرار میگیرد یا مخالفت میکند.
A person who competes against or opposes another in a contest or argument.
«او در مسابقه شطرنج حریفش را شکست داد.»
“She defeated her opponent in the chess match.”
«سیاستمدار در انتخابات با رقیب سرسختی روبرو شد.»
“The politician faced a strong opponent in the election.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در موقعیتهای رقابتی مثل ورزش یا کسب و کار به جای opponent استفاده میشود. برای بحث کمتر رایج است.
Common. Used interchangeably in competitive contexts like sports or business—'a rival team'. Less common for arguments.
رسمی. در موقعیتهای حقوقی یا رسمی به جای opponent بهویژه در بحثها یا مسابقات استفاده میشود. برای ورزش کمتر کاربرد دارد.
Formal. Synonymous in formal or legal contexts, especially in arguments or contests—'legal adversary'. Less used for sports.
روزمره/رسمی. به طور خاص به فرد شرکتکننده در مسابقه اشاره دارد. برای منازعات یا بحثها مناسب نیست.
Everyday/formal. Specifically referring to someone competing in a contest or competition. Not suitable for debates or arguments.