verb (فعل)formalpast (گذشته): canedpast participle (مفعولی): caned-ing (حال): caning3rd (سوم): canes
فعل — تازیانه زدن
تازیانه زدنزدن با چوب
عمل زدن یا تنبیه کردن کسی با چوب یا عصا.
The act of beating or punishing someone with a cane.
«زندانی به خاطر جرمش تنبیه شلاقی میشد.»
“The prisoner was caning for his offense.”
«تازیانه زدن در گذشته به عنوان مجازات مدرسه رایج بود.»
“Caning was common as school punishment in the past.”
تفاوت با واژههای مشابه
whipping— تازیانه زدن
رایج. معمولاً به تنبیه با شلاق گفته میشود، مشابه caning.
Common. Generally refers to punishment by whipping, similar to caning.