فعل — واگذار کردن
شکل حال استمراری فعل cede: واگذاری قدرت یا قلمرو.
Form of 'cede': giving up power or territory.
«این معاهده شامل واگذاری قلمرو به کشور همسایه بود.»
“The treaty involved ceding territory to the neighboring country.”
«او کنترل شرکت را به جانشین خود واگذار میکرد.»
“He was ceding control of the company to his successor.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به تسلیم شدن یا واگذار کردن در برابر یک حریف یا نیروی برتر اشاره دارد. 'تسلیم کردن' به معنای یک عمل فعالتر از تسلیم است، اغلب تحت فشار، در حالی که 'واگذار کردن' میتواند یک انتقال رسمیتر و مذاکرهشده باشد.
Formal. Refers to giving up or yielding to an opponent or superior force. 'Surrendering' implies a more active act of capitulation, often under duress, while 'ceding' can be a more formal, negotiated transfer.
رسمی. به داوطلبانه چشم پوشیدن از یک حق، دارایی یا ادعا اشاره دارد. 'چشم پوشیدن' اغلب به معنای یک انتخاب شخصیتر است، در حالی که 'واگذار کردن' معمولاً حکومتی یا سرزمینی است.
Formal. Means voluntarily giving up a right, possession, or claim. 'Relinquishing' often implies a more personal choice, while 'ceding' is typically governmental or territorial.