censure
فعل — سرزنش کردن
ابراز شدید نارضایتی یا محکومیت رسمی نسبت به شخص یا چیزی
To express strong disapproval or official condemnation of someone or something
«سنا عضو بهخاطر رفتار غیراخلاقی محکوم شد.»
“The senator was censured for unethical behavior.”
«هیئت مدیره مدیر را به خاطر مدیریت نادرست سرزنش کرد.»
“The board censured the manager for mismanagement.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی ابراز نارضایتی باشد جایگزینپذیر، اما censure رسمیتر است — «کمیته او را محکوم کرد» در برابر «من از ایدهاش انتقاد میکنم».
Common. Interchangeable when expressing disapproval, but 'censure' is more formal and official—'The committee censured him' vs 'I criticize his idea'.
رسمی. معانی بسیار نزدیک دارند، اغلب در زمینههای رسمی؛ censure تاکید بر توبیخ رسمی دارد اما condemn حکم اخلاقی قویتر است.
Formal. Very close in meaning, often used in official contexts; 'censure' implies formal reprimand, whereas 'condemn' can be stronger moral judgment.
متضادها
اسم — سرزنش رسمی
ابراز رسمی نارضایتی شدید یا محکومیت رسمی
An official expression of strong disapproval or condemnation
«سرزنش رسمی مقام گزارش گستردهای داشت.»
“The censure of the official was widely reported.”
«او بهخاطر نقض قوانین محکوم رسمی شد.»
“He received a censure for violating the rules.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/رایج. بسیار مشابه، اما censure بیشتر در زمینههای رسمی یا حقوقی به کار میرود؛ rebuke بیشتر شخصی است.
Formal/Common. Very similar, but 'censure' is typically used in official or legal contexts; 'rebuke' can be more personal.
رسمی. در زمینههای رسمی اغلب جایگزین censure است و بر نقد رسمی تاکید دارد.
Formal. Often interchangeable with censure in official contexts, with a focus on official criticism.