rebuke
فعل — سرزنش کردن
با تندی یا قاطعیت از کسی بهخاطر رفتار یا کارهایش انتقاد کردن.
To express sharp disapproval or criticism of someone because of their behavior or actions.
«معلم به خاطر تقلب در آزمون، دانشآموز را سرزنش کرد.»
“The teacher rebuked the student for cheating on the test.”
«او بهخاطر دیر رسیدن به شدت از او انتقاد کرد.»
“She rebuked him sharply for arriving late.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. معنای مشابه ولی معمولا برای انتقادهای شخصی و ملایم بهکار میرود، مثلاً عتاب به کودک.
Informal. Similar meaning but often used for mild, personal criticism especially of children — 'scold a child' fits well, but less so for formal contexts.
رسمی یا ادبی. معمولا ملایمتر از rebuke و برای تذکرهای آرامتر استفاده میشود.
Formal or literary. Usually softer or more gentle than rebuke — 'chide gently' is common, whereas 'rebuke' is stronger.
متضادها
اسم — سرزنش
انتقاد تند یا بیان عدم رضایت از رفتار یا کردار کسی.
A sharp criticism or expression of disapproval of someone's actions or behavior.
«او بهخاطر دیرکرد در تحویل کار، توبیخ شد.»
“He received a rebuke from his boss for missing the deadline.”
«سرزنش مربی تیم را برای تلاش بیشتر تشویق کرد.»
“The rebuke from the coach motivated the team to work harder.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معمولا در زمینههای حرفهای یا رسمی مشابه rebuke بهکار میرود.
Formal. Often used synonymously with rebuke especially in professional or official contexts.
غیررسمی. معمولا اشاره به انتقادهای گفتاری ملایمتر یا شخصی دارد.
Informal. Usually refers to milder or personal criticism, often spoken rather than written.