concent
con·cent/ˈkɒn.sɛnt/
noun (اسم)archaicplural (جمع): concents
اسم — تمرکز
تمرکزکانون
یک نقطه متمرکز یا کانون، اغلب نور یا توجه؛ کاربرد کهنه یا نادر.
A concentrated spot or focus, often of light or attention; archaic or rare use.
«کانون نور به شدت روی صحنه میدرخشید.»
“The concent of light shone brightly on the stage.”
«ایدههای او به عنوان کانون بحث عمل کردند.»
“His ideas served as a concent for the discussion.”
تفاوت با واژههای مشابه
focus— کانون
روزمره. معمولاً برای تمرکز توجه یا نور استفاده میشود؛ تا حدی قابلجایگزین است.
Everyday. Commonly used for attention or light concentration; somewhat interchangeable.