confiscate
con·fis·cate/ˈkɒnfɪskeɪt/
verb (فعل)formalpast (گذشته): confiscatedpast participle (مفعولی): confiscated-ing (حال): confiscating3rd (سوم): confiscates
فعل — مصادره کردن
مصادره کردنتوقیف کردن
برداشتن چیزی توسط مقام رسمی، معمولاً به عنوان جریمه
To take something away by authority, often as a penalty
«پلیس مواد مخدر غیرقانونی را مصادره کرد.»
“The police confiscated the illegal drugs.”
«گذرنامهاش در فرودگاه توقیف شد.»
“His passport was confiscated at the airport.”
تفاوت با واژههای مشابه
seize— توقیف کردن
رایج. بهدست آوردن مالکیت به شکل قانونی، مشابه مصادره.
Common. Taking possession often by legal authority, similar to confiscate.