connotation
اسم — تلویح
احساس یا ایدهای که یک کلمه علاوه بر معنای اصلی یا تحتاللفظی خود، القا میکند.
An idea or feeling that a word invokes in addition to its literal or primary meaning.
«کلمه 'خانه' مفاهیم ضمنی گرمی از خانواده و آسایش دارد.»
“The word 'home' has warm connotations of family and comfort.”
«لباس او بار معنایی ثروت و مقام داشت.»
“Her dress had connotations of wealth and status.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. 'Implication' به چیزی اشاره دارد که بدون بیان صریح، پیشنهاد یا تلویحاً گفته میشود، غالباً یک نتیجه. 'Connotation' درباره تداعیهای عاطفی یا فرهنگی یک کلمه است. 'connotation' یک کلمه به صورت ذاتی وجود دارد، در حالی که 'implication' آن از متن استنباط میشود.
Formal. 'Implication' refers to something suggested or hinted at without being explicitly stated, often a consequence. 'Connotation' is about the emotional or cultural associations of a word. A word's 'connotation' exists inherently, its 'implication' is drawn from context.
ادبی. 'Undertone' کیفیتی یا احساسی است که به وضوح بیان نمیشود اما با این وجود وجود دارد. این بیشتر در مورد یک حس یا حال و هوای ظریف در یک ارتباط است، در حالی که 'connotation' یک تداعی خاص است که به خود کلمه گره خورده است.
Literary. 'Undertone' is a quality or feeling that is not openly expressed but is nevertheless present. It's more about a subtle mood or feeling in a communication, while 'connotation' is a specific association tied to a word itself.