consarn
con·sarn/kənˈsɑːrn/
verb (فعل)informalpast (گذشته): consarnedpast participle (مفعولی): consarned-ing (حال): consarning3rd (سوم): consarns
فعل — لعنت کردن
لعنت کردنفحش دادن
فرم گویشی برای فحش دادن یا ابراز ناراحتی (غیررسمی، عمدتاً محلی)
Dialectal form of 'to curse' or express annoyance (informal, chiefly regional)
«او از بابت دستگاه خراب ناسزا گفت.»
“He consarned the broken machine.”
«لعنت به آن! دوباره کلیدهایم را گم کردم.»
“Consarn it! I lost my keys again.”
تفاوت با واژههای مشابه
curse— لعنت کردن
متداول. ابراز خشم یا نارضایتی شدید، معنی نزدیک به consarn در استفاده گویشی.
Common. Strong expression of anger or displeasure, near meaning to consarn in dialectal use.