verb (فعل)commonpast (گذشته): conqueredpast participle (مفعولی): conquered-ing (حال): conquering3rd (سوم): conquers
فعل — فتح میکند
فتح میکندغلبه میکند
شکل سوم شخص مفرد فعل فتح کردن؛ غلبه کردن یا تسلط یافتن با زور.
Third-person singular present of conquer; to overcome or take control by force.
«ارتش سرزمینهای جدید را فتح میکند.»
“The army conquers new territories.”
«او هر روز بر ترسهایش غلبه میکند.»
“She conquers her fears every day.”