conquering
con·quer·ing/ˈkɒŋ.kər.ɪŋ/
con-completelyquerseek, gain-ingpresent participle or gerund
verb (فعل)commonpast (گذشته): conqueredpast participle (مفعولی): conquered-ing (حال): conquering3rd (سوم): conquers
فعل — فتح کردن
فتح کردنغلبه کردن
عمل غلبه کردن و کنترل یافتن بر مکانی یا مردمی، معمولاً با زور.
The act of overcoming and gaining control over a place or people, often by force.
«ارتش در حال فتح سرزمینهای جدید است.»
“The army is conquering new territories.”
«او قدم به قدم بر ترسهایش غلبه میکند.»
“She is conquering her fears step by step.”
تفاوت با واژههای مشابه
overcome— فائق آمدن
رایج. میتواند در موارد استعاری جایگزین conquer شود ولی همیشه برای تصرف فیزیکی نیست.
Common. Can replace 'conquer' in metaphorical contexts but not always in physical takeover. 'Conquered the land' vs. 'overcame a challenge'.