contempt
اسم — تحقیر
حس شدید تحقیر و بیاحترامی به کسی یا چیزی که بیارزش یا پایینتر دانسته میشود.
A strong feeling of disrespect and intense dislike for someone or something considered worthless or inferior.
«او به رفتار او با تحقیر نگاه کرد.»
“She looked at his behavior with contempt.”
«او نسبت به قوانین بیاحترامی نشان داد.»
“He showed contempt for the rules.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در بافتهای جدی یا ادبی میتواند جایگزین contempt شود، اما در مکالمه روزمره کمتر رایج است.
Formal. Can replace contempt in serious or literary contexts referring to strong disrespect, but is less common in everyday speech.
رایج. بسیار نزدیک به معنی contempt است و اغلب در بیان تحقیر شدید یا رد کردن قابل تعویض است.
Common. Very close in meaning and often interchangeable in general use when expressing strong disrespect or rejection.
متضادها
اسم — تحقیر دادگاه
بیاحترامی یا نافرمانی نسبت به دادگاه یا اعضای آن، که معمولاً طبق قانون مجازات دارد.
Disrespect or disobedience toward a court or its officers, often punishable by law.
«او به بیاحترامی به دادگاه متهم شد.»
“He was charged with contempt of court.”
«وکیل با نادیده گرفتن حکم قاضی، بیاحترامی کرد.»
“The lawyer showed contempt by ignoring the judge’s order.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به طور کلی به نافرمانی اشاره دارد، در بحثهای قانونی یا رسمی قابل جایگزینی است اما بار احساسی کمتری نسبت به contempt دارد.
Common. Refers broadly to failure to obey, interchangeable when discussing legal or formal defiance but less emotional than contempt.