disobedience
اسم — نافرمانی
کوتاهی یا امتناع از پیروی از قوانین یا اطاعت از مافوق.
Failure or refusal to obey rules or authority.
«نافرمانی کودک منجر به تنبیه شد.»
“The child's disobedience resulted in a timeout.”
«نافرمانی مدنی نوعی اعتراض بدون خشونت است.»
“Civil disobedience is a form of nonviolent protest.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اغلب به امتناع آشکارتر و تهاجمیتر از اطاعت، و نگرش چالشبرانگیز اشاره دارد. Defiance قویتر از disobedience است و رویارویی مستقیم با قدرت را نشان میدهد.
Common. Often implies a more open and aggressive refusal to obey, a challenging attitude. 'Defiance' is stronger than 'disobedience' and suggests confronting authority directly.
رسمی. به یک عمل سازمانیافته مقاومت در برابر قدرت، اغلب در مقیاس بزرگتر، اشاره دارد. برای اعمال فردی و جزئی با disobedience قابل تعویض نیست.
Formal. Refers to an organized act of resistance against authority, often on a larger scale. Not interchangeable with 'disobedience' for individual, minor acts.