contrive
فعل — اختراع کردن
عامدانه و با مهارت چیزی را طراحی یا ابداع کردن.
To deliberately plan or invent something, often skillfully or cleverly.
«آنها برنامهای برای غافلگیر کردن او طراحی کردند.»
“They contrived a plan to surprise her.”
«او توانست بهگونهای از وضعیت سخت فرار کند.»
“He contrived to escape the difficult situation.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به معنی برنامهریزی یا ابداع است، معمولاً در زمینههای خلاقانه یا فکری استفاده میشود. تقریباً جایگزین 'contrive' است اما 'contrive' گاهی دلالت بر سختی دارد.
Formal. Means to plan or invent, often used in creative or intellectual context. Almost interchangeable with 'contrive' except 'contrive' sometimes implies difficulty.
فنی/رسمی. به معنی برنامهریزی ماهرانه چیزی، اغلب با تأکید بر مهارت فنی است.
Technical/Formal. Means to skillfully plan or arrange something, often emphasizing technical skill.