cooperative
صفت — همکار
آماده همکاری و کار مشترک با دیگران برای هدف یا منفعتی مشترک.
Willing to work together with others for a common purpose or benefit.
«او در طول جلسه بسیار همکاری کرد.»
“She was very cooperative during the meeting.”
«دانشآموزان همکار به سرعت پروژه را تمام کردند.»
“The cooperative students finished the project quickly.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معمولاً در محیطهای حرفهای یا علمی به کار میرود. وقتی تأکید بر تلاش مشترک است جایگزین cooperative میشود.
Formal. Often used in professional or academic contexts. Interchangeable with cooperative when emphasizing joint effort—e.g. a collaborative project instead of a cooperative project.
روزمره. معنای مشابه اما کمتر رسمی و کلیتر؛ همیشه به معنای همکاری مشترک نیست بلکه تمایل به کمک را بیان میکند.
Everyday. Similar meaning, but less formal and broader; not always implies working jointly but being willing to assist—e.g. a helpful person vs. a cooperative team.
متضادها
اسم — تعاونی
سازمانی که اعضای آن مالک و مدیر هستند و سود یا منافع آن را بهطور مشترک تقسیم میکنند.
An organization owned and run jointly by its members who share the benefits or profits.
«آنها یک تعاونی برای فروش محصولاتشان تشکیل دادند.»
“They formed a cooperative to sell their products.”
«تعاونی به اعضایش قیمتهای منصفانه ارائه میدهد.»
“The cooperative offers fair prices to its members.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. به گروههایی اشاره دارد که بهصورت جمعی سازماندهی شدهاند ولی ممکن است ساختار قانونی تعاونی نداشته باشند؛ گاه در زمینهای خاص جایگزین میشود.
Formal/technical. Refers to groups organized and operated collectively but might not have legal cooperative structure; sometimes interchangeable depending on context.