crippled
صفت — معلول
دارای ناتوانی جسمی که حرکت یا استفاده از قسمتی از بدن را محدود میکند.
Having a physical condition that limits movement or ability to use a part of the body.
«آن سرباز زخمی بعد از حادثه معلول شد.»
“The injured soldier was left crippled after the accident.”
«او به دلیل ناتوانی در هر دو پا از ویلچر استفاده میکند.»
“She uses a wheelchair because she is crippled in both legs.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج و رسمی. به عنوان اصطلاح محترمانهتر به جای crippled استفاده میشود. در زمینههای پزشکی و رسمی مناسب است؛ کلیتر و کمتر منفی.
Common/formal. Often used as a respectful term instead of 'crippled'. Suitable in medical and official contexts; more general and less negative.
رایج و رسمی. معنایی مشابه crippled دارد اما ادبانهتر است. اغلب در زمینههای قانونی و سازمانی به کار میرود.
Common/formal. Similar meaning to 'crippled' but considered more polite. Often used in legal and organizational contexts.