verb (فعل)commonpast (گذشته): deducedpast participle (مفعولی): deduced-ing (حال): deducing3rd (سوم): deduces
فعل — استنتاج کردن
استنتاج کردننتیجهگیری کردن
رسیدن به نتیجهای از طریق استدلال بر اساس حقایق یا اصول شناختهشده.
The act of reaching a conclusion by reasoning from known facts or general principles.
«او پاسخها را از سرنخها استنتاج میکند.»
“She is deducing the answers from the clues.”
«دانشمندان از آزمایشها نظریهها را استنتاج میکنند.»
“Scientists deduce theories from experiments.”
تفاوت با واژههای مشابه
infer— استنباط کردن
معمول و اغلب در زمینه استدلال جایگزین است.
Common and often interchangeable with deduce in reasoning contexts.