deductive
صفت — استنتاجی
مربوط به استدلال استنتاجی یا استفاده از آن؛ استدلال از اصول کلی به نتایج خاص.
Relating to or using deduction; reasoning from general principles to specific conclusions.
«شرلوک هولمز به دلیل استدلال استنتاجی خود مشهور بود.»
“Sherlock Holmes was famous for his deductive reasoning.”
«منطق استنتاجی از اظهارات کلی به موارد خاص حرکت میکند.»
“Deductive logic moves from general statements to particular instances.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به فرآیند کلی تجزیه و تحلیل اطلاعات پیچیده اشاره دارد که استنتاج اغلب شامل آن میشود.
Common. Refers to the general process of breaking down complex information, which deduction often involves. 'Deductive reasoning is a form of analytical thinking.'
رایج. به استدلال صحیح دلالت دارد. همه استدلالهای استنتاجی منطقی هستند، اما همه استدلالهای منطقی لزوماً استنتاجی نیستند.
Common. Implies sound reasoning. All deductive reasoning aims to be logical, but not all logical reasoning is strictly deductive (it could be inductive).