deuce
/djuːs/
1noun (اسم)common
اسم — امتیاز مساوی در تنیس
امتیاز مساوی در تنیس
امتیاز مساوی ۴۰-۴۰ در تنیس که باید دو امتیاز پیاپی گرفته شود برای برنده شدن بازی.
A score of 40-40 in tennis, where a player must win two consecutive points to win the game.
«بازی چند بار به امتیاز مساوی رسید.»
“The game went to deuce several times.”
«او بعد از امتیاز مساوی امتیاز را برد.»
“She won the point after deuce.”
2noun (اسم)commonplural (جمع): deuces
اسم — کارت دو
کارت دودوس
کارتی در بازیهای ورق با عدد دو.
A playing card with the value of two.
«او کارت دوس دل را کشید.»
“He drew the deuce of hearts.”
«دوس کارت پایینی در اکثر بازیها است.»
“The deuce is a low card in most games.”