diktat
اسم — حکم تحمیلی
دستور یا فرمانی که توسط شخص قدرتمند بدون رضایت عمومی تحمیل شود؛ یک فرمان سخت و مستبدانه.
An order or decree imposed by someone in power without popular consent; a harsh, autocratic command.
«سیاست جدید یک فرمان تحمیلی از سوی دولت مرکزی بود.»
“The new policy was a diktat from the central government.”
«کارگران فرمان تحمیلی مدیران را رد کردند.»
“The workers rejected the diktat imposed by the management.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به معنای دستور رسمی قابل جایگزینی است، اما 'edict' بار منفی تحمیل بدون رضایت را ندارد. 'پادشاه فرمانی صادر کرد' درست است، اما 'دیکتاتور فرمانی تحمیلی صادر کرد' دقیقتر است.
Formal. Interchangeable with 'diktat' in the sense of an official order, but 'edict' doesn't carry the strong negative connotation of being imposed without consent. 'The king issued an edict' works, but 'The dictator issued a diktat' is more specific.
رسمی. شبیه 'edict'، یک دستور رسمی است، اما میتواند توسط دادگاه نیز صادر شود. فاقد معنای خاص 'diktat' در مورد عدم رضایت عمومی است. 'دادگاه حکمی صادر کرد' صحیح است، اما برای دستورات اجباری 'ارتش یک فرمان تحمیلی صادر کرد' بهتر است.
Formal. Similar to 'edict', a formal order, but can also be issued by a court. It lacks the specific connotation of 'diktat' regarding lack of popular consent. 'The court issued a decree' works, but 'The military imposed a diktat' is better for forced orders.