dining

din·ing/ˈdaɪ.nɪŋ/
dineto eat a meal-ingpresent participle / gerund form
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more diningsuperlative (عالی): most dining

صفت — صرف غذا

صرف غذاناهارخوری

مرتبط با فعالیت صرف غذا، به ویژه در محیط رسمی یا سازمان‌یافته.

Related to the activity of eating a meal, especially in a formal or organized setting.

«او یک میز ناهارخوری جدید برای آشپزخانه خرید.»

He bought a new dining table for the kitchen.

«منطقه ناهارخوری با مبلمان زیبا تزئین شده بود.»

The dining area was decorated with elegant furniture.

تفاوت با واژه‌های مشابه
eatingخوردن

رایج. در موارد کلی که مربوط به عمل خوردن غذاست قابل جایگزینی است اما eating گسترده‌تر و غیررسمی‌تر از dining است. مثلاً dining room رسمی‌تر از eating area است.

Common. Interchangeable in general contexts when referring to the act of consuming food, but 'eating' is broader and less formal than 'dining'. For example, 'dining room' is more formal than 'eating area'.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000