disqualified
dis·qual·i·fied/dɪˈskwɒlɪfaɪd/
dis-negation / notqualifyto meet the necessary conditions-edpast tense / past participle
verb (فعل)commonpast (گذشته): disqualifiedpast participle (مفعولی): disqualified-ing (حال): disqualifying3rd (سوم): disqualifies
فعل — محروم کردن
محروم کردنرد صلاحیت کردن
از صلاحیت برای شرکت در رقابت محروم شدن.
Made ineligible to participate, especially in a competition.
«او به دلیل نقض قوانین رد صلاحیت شد.»
“He was disqualified for breaking the rules.”
«ورزشکار از مسابقه محروم شد.»
“The athlete was disqualified from the race.”
تفاوت با واژههای مشابه
barred— ممنوع شده
رایج. به معنی جلوگیری از شرکت، اغلب به صورت رسمی.
Common. Means prevented from participating, often officially.