verb (فعل)commonpast (گذشته): distrustedpast participle (مفعولی): distrusted-ing (حال): distrusting3rd (سوم): distrusts
فعل — اعتماد نکرد
اعتماد نکردبدگمان بود
گذشته فعل «distrust»، به معنی نداشتن اعتماد یا اطمینان به کسی یا چیزی.
Past tense of 'distrust', meaning to have no trust or confidence in someone or something.
«او فوراً به غریبه اعتماد نکرد.»
“She distrusted the stranger immediately.”
«آنها به وعدههای شرکت بدگمان بودند.»
“They distrusted the company's promises.”
تفاوت با واژههای مشابه
mistrusted— بیاعتماد بود
رایج. تقریباً در تمام زمینههای عدم اعتماد قابل جایگزینی است.
Common. Nearly interchangeable with 'distrusted' in all contexts of lack of trust.