duke
/djuːk/
noun (اسم)formalplural (جمع): dukes
اسم — دوک
دوکشاهزاده
عنوان اشرافی بالا که پایینتر از شاه یا شاهزاده قرار دارد و معمولاً حکمرانی یک منطقه را بر عهده دارد.
A nobleman of the highest rank below king or prince, typically ruling a territory called a duchy.
«دوک در عروسی سلطنتی شرکت کرد.»
“The duke attended the royal wedding.”
«او عنوان دوک را از پدرش به ارث برد.»
“She inherited the title of duke from her father.”
تفاوت با واژههای مشابه
prince— شاهزاده
رسمی. به عضو خانواده سلطنتی اشاره دارد و نه لزوماً حکمران اشرافی. فقط در معنای کلیِ رتبه سلطنتی جایگزین دوک میشود.
Formal. Refers to a royal family member, not necessarily a noble ruler. Can replace 'duke' only when speaking about royal rank broadly.