verb (فعل)formalpast (گذشته): effectuatedpast participle (مفعولی): effectuated-ing (حال): effectuating3rd (سوم): effectuates
فعل — اجرا کردن
اجرا کردنبه اجرا درآوردن
به اجرا درآوردن یا به خوبی انجام دادن؛ باعث وقوع چیزی شدن.
To put into force or carry out effectively; to cause something to happen.
«قانون از ژانویه اجرا شد.»
“The law was effectuate from January.”
«آنها برنامهها را سریع و کارآمد اجرا میکنند.»
“They effectuate plans quickly and efficiently.”
تفاوت با واژههای مشابه
execute— اجرا کردن
رسمی. بسیار مشابه و غالباً در بافتهای حقوقی یا رسمی قابل جایگزینی.
Formal. Very similar and often interchangeable with 'effectuate' in legal or formal contexts.