اسم — خودشیفتگی بیمارگونه
تمرکز بیمارگونه و افراطی بر خود، نوعی خودشیفتگی شدید.
An obsessive preoccupation with oneself; extreme self-centeredness.
«خودشیفتگی بیمارگونهاش باعث شد باور کند از همه برتر است.»
“His egomania made him believe he was superior to everyone.”
«او از خودمحوری افراطی رنج میبرد و دائماً درباره خودش حرف میزد.»
“She suffered from egomania, constantly talking about herself.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/روانشناختی. بر تحسین افراطی از ظاهر فیزیکی یا تواناییهای فرد تمرکز دارد. میتواند برای خودتحسینی شدید به جای هم استفاده شود. مثلاً «خودشیفتگی او در سلفیهای مداومش آشکار بود» درست است، «خودشیفتگی بیمارگونه او باعث شد دیگران را نادیده بگیرد» نیز درست است.
Formal/psychological. Focuses on an excessive admiration of one's own physical appearance or abilities. Can be used interchangeably when referring to extreme self-admiration. 'His narcissism was evident in his constant selfies' works, 'Her egomania led her to ignore others' works too.
روزمره. به غرور بیش از حد به خود اشاره دارد، که اغلب به معنای نداشتن فروتنی است. برای اشاره به خودبزرگبینی میتواند جایگزین شود. مثلاً «غرورش او را غیرقابل تحمل کرده بود» درست است، «خودشیفتگی بیمارگونهاش عامل سقوطش بود» درست است، اما «conceit» شدت کمتری نسبت به «egomania» دارد.
Everyday. Refers to excessive pride in oneself, often implying a lack of humility. Interchangeable when referring to inflated self-importance. 'His conceit made him insufferable' works, 'Her egomania was her downfall' works, but 'conceit' is less intense than 'egomania'.