اسم — ارتفاعات
شکل جمع ارتفاع، بلندی یک مکان نسبت به سطح دریا یا سطح زمین.
The plural form of elevation, the height of a place above sea level or ground level.
«نقشه ارتفاعات مختلف در سراسر منطقه را نشان میدهد.»
“The map shows various elevations across the region.”
«کوه اورست یکی از بالاترین ارتفاعات جهان را دارد.»
“Mount Everest has one of the highest elevations in the world.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اصطلاحی کلی برای مکانهای بلند یا اندازهگیری بلندی چیزی. در اشاره به اندازهگیری واقعی یا یک نقطه بلند، قابل جایگزینی است. «بلندیهای کوهها» و «بلندیهای ساختمان» هر دو کاربرد دارند، اما «elevations» در زمینههای جغرافیایی یا معماری فنیتر است.
Common. A general term for high places or the measurement of how high something is. Can be used interchangeably when referring to the actual measurement or a high point. 'The heights of the mountains' works, 'The heights of the building' works, but 'elevations' is more technical for geographical or architectural contexts.
فنی/رسمی. به طور خاص به ارتفاع از سطح دریا اشاره دارد، به ویژه در هوانوردی یا نجوم. اغلب در زمینههای جغرافیایی با 'elevations' قابل جایگزینی است، اما به یک اندازهگیری علمی دقیقتر دلالت دارد. «ارتفاعات بالا» برای پرواز رایج است.
Technical/formal. Specifically refers to the height above sea level, especially in aviation or astronomy. Often used interchangeably with 'elevations' in geographical contexts but implies a more precise scientific measurement. 'High altitudes' is common for flying.