emphatic
صفت — قاطع
چیزی را با قدرت و وضوح بیان کردن؛ در گفتار یا عمل، قاطع و محکم.
Expressing something forcibly and clearly; forceful and definite in speech or action.
«او به آن پیشنهاد، یک نه قاطع گفت.»
“She gave an emphatic no to the proposal.”
«ژستهای قاطع او عزمش را نشان میداد.»
“His emphatic gestures showed his determination.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به معنای قدرت و توانایی، چه فیزیکی و چه در بیان. 'یک استدلال پر قدرت'. وقتی به شیوه محکم صحبت کردن اشاره دارد، میتواند جایگزین 'emphatic' شود، اما 'emphatic' اغلب به تأکید بر یک نکته اشاره دارد، در حالی که 'forceful' میتواند به طور کلی قویتر باشد.
Common. Implies strength and power, either physical or in expression. 'A forceful argument'. Can be interchangeable with 'emphatic' when referring to a strong manner of speaking, but 'emphatic' often specifically means stressing a point, while 'forceful' can be more generally powerful.
رایج. به معنای مطمئن، واضح و مبهم نبودن. 'یک پاسخ قطعی'. وقتی چیزی بدون شک بیان میشود، میتواند جایگزین 'emphatic' شود، اما 'emphatic' ظرافت بیان قوی احساسی یا تأکید عمدی را اضافه میکند.
Common. Means certain, clear, and not vague. 'A definite answer'. Can be used interchangeably with 'emphatic' when something is stated without doubt, but 'emphatic' adds the nuance of strong emotional expression or deliberate stress.