noun (اسم)formal
اسم — کلیت
کلیتتمام بودن
حالت کامل یا تمام بودن؛ کل یک چیز.
The state of being whole or complete; the whole of something.
«او کتاب را به طور کامل خواند.»
“He read the book in its entirety.”
«کل پروژه به تأخیر افتاد.»
“The project was delayed in its entirety.”
تفاوت با واژههای مشابه
wholeness— کلیت
رسمی. تأکید بر کامل بودن است، مشابه entirety.
Formal. Emphasizes the state of being whole, similar to entirety.