entrance
اسم — ورودی
محلی یا راهی که از طریق آن وارد یک ساختمان یا منطقه میشوند.
A place or means of entering a building or area.
«ورودی پارک در خیابان اصلی است.»
“The entrance to the park is on Main Street.”
«لطفاً در طول مراسم از ورودی جانبی استفاده کنید.»
“Please use the side entrance during the event.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. اغلب به جای entrance برای اشاره به در ساختمان یا اتاق به کار میرود؛ مانند 'درگاه خانه'.
Everyday. Often used interchangeably with 'entrance' when referring to a door to a building or room; 'doorway to the house' works well.
رسمی. اغلب در متون رسمی جایگزین entrance میشود؛ مثل 'ورود به موزه'.
Formal. Can replace 'entrance' especially in written or formal contexts; e.g. 'entry to the museum' is common.
متضادها
فعل — مسحور کردن
کسی را چنان مسحور یا مجذوب کردن که همه توجهش جلب شود.
To fill someone with wonder or delight; to captivate or charm.
«اجرای شعبدهباز کودکان را مسحور کرد.»
“The magician’s performance entranced the children.”
«او از زیبایی غروب خورشید مجذوب شد.»
“She was entranced by the beauty of the sunset.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به جای entrance هنگامی که کسی را مجذوب میکند به کار میرود؛ مثل 'او مخاطبان را مجذوب کرد'.
Formal. Interchangeable with 'entrance' to describe charming or fascinating someone, e.g. 'She captivated the audience.'
ادبی/رسمی. معنای مشابه دارد اما بیشتر مربوط به جادو یا زیبایی شاعرانه است؛ مثل 'موسیقی او را افسون کرد'.
Literary/formal. Similar meaning but often implies a magical or poetic charm; 'The music enchanted her' works well here.