فعل — فوران کردن
ناگهان یا به طور شدید فوران کردن، به خصوص درباره آتشفشان یا نیروی طبیعی مشابه.
To burst forth suddenly or violently, especially of a volcano or similar natural force.
«آتشفشان ناگهان فوران کرد و گدازه بیرون ریخت.»
“The volcano erupted suddenly and spewed lava.”
«دود از دودکش کارخانه فوران کرد.»
“Smoke erupted from the factory chimney.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج است. وقتی خروج ناگهانی و شدید مد نظر است جایگزین erupt میشود؛ برای فورانهای تدریجی کمتر کاربرد دارد.
Common. Can replace 'erupt' when emphasizing a sudden violent release, like a volcano exploding; less used for gradual eruptions.
روزمره. معنی فوران ناگهانی مشابه دارد، معمولاً برای مایعات یا احساسات؛ هنگام توصیف فوران آتشفشان قابل تعویض است.
Everyday. Similar sudden outburst meaning, often for liquids or emotions; interchangeable when describing sudden volcanic activity.