fer
/fɜːr/
verb (فعل)archaicpast (گذشته): forpast participle (مفعولی): for-ing (حال): fering3rd (سوم): fers
فعل — حمل کردن
حمل کردنبرداشتن
(کهنه یا گویشی) حمل کردن یا تحمل کردن.
(archaic or dialect) To carry or bear; to endure.
«او بار را بدون شکایت حمل کرد.»
“She fer the load without complaint.”
«او دیگر درد را نمیتوانست تحمل کند.»
“He could not fer the pain any longer.”